Komt een vrouw bij de dokter…de film

In mei 2006, op een vlucht naar Curaçao, haalde ik een boek uit mijn tas om te gaan lezen. Lezen is totaal niet mijn ding maar over dit boek had ik al zoveel goeds gehoord dat ik nieuwsgierig was geworden. Het ging om het boek ‘Komt een vrouw bij de Dokter’ van Kluun. Het werd me op een gegeven moment teveel en zat ik met mijn zonnebril op te janken. Stewardessen keken me vragend aan en Chris dacht dat ik gek geworden was. Het verhaal over een vrouw die borstkanker krijgt is er eentje die je niet snel zal vergeten.

Nu, 4 jaar later, is de film uit, geregisseerd door Reinout Oerlemans, en heb ik enorm zitten twijfelen of ik deze film wilde zien. Het boek was al meer dan heftig, en wat zou de film me brengen? Toen ik Twitterde dat ik de film dan ook echt ging kijken kreeg ik allemaal reacties met sterkte en pak de zakdoeken maar… en ze hadden gelijk. Deze film is heftig! Oneerlijk, maar zo realistisch! Het zet je met 2 benen op de grond en laat je beleven dat het leven soms bikkelhard kan zijn. Tranen met tuiten heb ik zitten huilen, het besef dat dit iedereen kan overkomen oud en jong… het idee dat je nooit meer terugkomt en dat je dat maar al te goed weet…. vreselijk! Laten we het maar niet hebben over alle jonge moeders die hun kroost moeten achterlaten…

Na afloop van de film heb ik boven bij Mauro zijn bed gezeten en hem extra geknuffeld. Mocht je vandaag vinden dat ik wat dikkere, opgezette ogen heb dan komt het door het vele huilen van gisteren. Gezondheid is het mooiste geschenk dat je kan krijgen, besef dat goed!

4 thoughts on “Komt een vrouw bij de dokter…de film

  1. Ook al is het een film, weliswaar op een echt verhaal gebaseerd, het drukt je wel weer even met je neus op de feiten dat je gezegend mag zijn met wat je hebt. Alles is niet even vanzelfsprekend.
    Een dezer dagen ga ik de film zelf kijken. Ben heel benieuwd.
    En die rode ogen…dat is gewoon hooikoorts.

  2. Ik heb hem in de bioscoop gezien, echt, wat dat met je doet.
    Prachtige film.

    Woendag ga ik naar De Gelukkige Huisvrouw…ben benieuwd of we dan de traantjes in bedwang kunnen houden.

  3. Ik moet hem ook nog steeds gaan kijken, maar kan me er niet echt toe zetten. Na het lezen van het boek EN ‘De Weduwnaar’ kan ik me voorstellen dat het wel een errug zielige film zal zijn…

    Grtz Serena

Wat wil je kwijt?