Gastschrijver: Rob Hendrikse… Op weg naar Nijmegen deel 9

De derde dag…

Wederwaardigheden van een Nijmeegse 4-daagseganger

De dag begon precies als de dag ervoor inclusief het eerste uur met weer die lange naar beneden glooiende weg langs het Radboudziekenhuis. Vroeg wandelend lekker de loop erin en de eerste kilometers werden verschalkt. Het was vandaag de dag van de zeven heuvelen, wat betekent mooie natuur en flink wat sjouwen wat weer extra apelleerde aan andere spieren die nu eens op de proef gesteld werden.

Viel het weer de laatste dagen mee, vandaag zou dat heel anders uitpakken want na goed een uurtje begon het eerst zachtjes maar later steeds harder te regenen. Dit was het weer waar ik steeds bang voor was. Niet om nat te worden want als stoere bink maakt dat je niets uit maar wel die natte schoenen en sokken waardoor blaren zo makkelijk kunnen ontstaan en dan vooral bij het naar beneden lopen van de heuvels waardoor de tenen en de voorvoet opgesloten raken en fel gaan schuren. Ja hoor het was klote!

Iedereen ging steeds sneller en verbetener lopen. Lol was er nauwelijks en tot overmaat van ramp was mijn wandelkameraad ver uit het gezichtsveld verdwenen. Weinig publiek langs de kant maar degenen die er waren zaten karaktervol mee te lijden op stoeltjes onder afdakken of paraplu’s onderweg.

Veelal brede wegen in het begin maar toen het steiler werd verdween ook die ruimte en liep er bij tijd en wijle een lange haastige verzopen rups langs de wegen met af en toe wat elkaar opjuinend zingende soldaten peletons die nog een soort wedstrijd in passeren hielden (wel mooi om te zien!) Nee weinig publiek, minder aanmoedigingen, minder snoepjes, komkommers, zoutjes, pepsels enz.

Na 6,5 uur racen in de regen begon in Nikmegen letterlijk de zon een beetje door te komen. Het was geen topdag. Een grote blaar op mijn linkervoet en op rechts de kleine teen die ook licht geschonden is, maar de 4-Daagse moet niet zonder slag of stoot overwonnen kunnen worden. Je moet kunnen afzien.

Morgen bij leven en welzijn zien we vrouw en kinderen alsmede de halve familie op de VIA GLADIOLA om stoere Pa, in te halen met………..
De fel begeerde gladiolen…
Van mij mag het plenzen, voor mijn familie natuurlijk niet maar het maakt het wel legendarisch in onze familieanalen.
Die foto van Robbie met die gladiolen komt hopenlijlk morgen.

Rob d’Wandelaer

2 thoughts on “Gastschrijver: Rob Hendrikse… Op weg naar Nijmegen deel 9

  1. Wowie, ook dag drie doorgekomen!! Laatste dag gaat zeker lukken, je familie zal trots op je zijn, om over jezelf maar niet te spreken….
    Succes met je laatste dag!

Wat wil je kwijt?