Gastschrijver: Rob Hendrikse, Op weg naar Nijmegen…deel 4

Nog  9 dagen
Dagboek van een aanstaand 4-daagse loper

Het is nu zondagmorgen  12 juli rond een uur of 11. Het is om mistroostig van te worden wanneer je zo naar buiten kijkt telkens weer van die hele vette buien waar je door en door nat van wordt wanneer je aan het wandelen zou zijn.

Hoe gaat dat zo meteen in Nijmegen?  Het staat daar bekend om zijn extreme weersuitingen. 2 Jaar geleden nog was de hitte niet te overzien, meer dan 30 graden werd het,  met enkele doden erbij zelfs, later bleken het hartstilstanden te zijn geweest, of met hele dagen zwaar regen………. Ik moet er maar niet aan denken. Tegen die tijd zien we wel en gaan we er gewoon voor.

Gisterenmorgen op verzoek van de familie toch maar weer een stuk wezen wandelen “Dan komen wij elkaar daar en daar tegen en gaan we gezellig iets drinken!!”  Ach dacht ik dat kan geen kwaad dus ging ik weer gewoon met de benenwagen. Onderweg veel van die door de regen zwaar beladen  laaghangende takken waar je zo lekker ongewild onder kunt douchen.

Wat een stilte weer om je heen……..

Kijk,  op dit normaal gesproken verschrikkelijk drukke kruispunt is nu helemaal niemand te zien je kunt zo midden op de weg gaan zitten wat een andere wereld. In de woonwijken is het leuk om de tuintjes te bewonderen hoe die er bij staan kun je nog wat van leren ook.

Ik heb de gang er in en de afwerking van de voet en de gewenste ontspannen manier van lopen worden weer eens gerepeteerd om dit zoveel mogelijk vanzelfsprekend te laten worden. We hebben niet voor niets tenen gekregen van Onze Lieve Heertje we kunnen ze optimaler gebruiken dan wij gewoon zijn. De beste manier van lopen, met het meeste rendement, bereik je door je voet achter op je hiel neer te zetten en dan net alsof je op een heel grote sterke banaan loopt je loop af te ronden naar voren. Je valt als het ware een klein beetje voorover en dan komt het…….wanneer je op je tenen belandt moet je die zo veel mogelijk gebruiken om op een soepele natuurlijke manier af te zetten!  Bij een gewone manier van lopen gebruik je deze spieren niet dus in het begin is er weer behoorlijk spierpijn maar later heb je er je snelheid en gemak van………

De latere samenkomst met Mauro, Wendy en Hannah was gezellig vooral met mijn kleinzoon die er natuurlijk ook geen fluit van begrijpt dat opa zomaar van die heuvel af komt wandelen…… We gaan de goeie kant op….!

One thought on “Gastschrijver: Rob Hendrikse, Op weg naar Nijmegen…deel 4

  1. Staat de familie je in nijmegen straks ook op te wachten? Vol trots natuurlijk!!!!

Wat wil je kwijt?