Terug naar huis…

Vanmorgen toen ik wakker werd deed ik meteen de TV aan, nieuwsgierig naar het nieuws of er al mijnwerkers gered waren. Helaas wegens een technisch mankement werd de reddingsoperatie enige uren uitgesteld. De mijnwerkers worden aardig op de proef gesteld, kan me voorstellen dat ze niet kunnen wachten om hun familie in de armen te sluiten. Toen ik de omvang van de capsule zag kreeg ik meteen last van claustrofobie, wat was dat klein! En hoe is het mogelijk om eenmaal in die capsule rustig te blijven, mij zouden ze moeten platspuiten met kalmerende middelen…

Mijnwerkers...

Maar goed, wat ik eigenlijk met dit blogje wilde duidelijk maken is dat ik het zo fantastisch vindt dat dit tegenwoordig allemaal mogelijk is!Β  De techniek staat voor niets en de mannen komen na 2 maandan (hopelijk) levend onder de grond vandaan. Eten, drinken, medicijnen en andere benodigde (levens)middelen worden via de tunnel naar beneden gebracht en daar zitten de heren nu te wachten, zelf kunnen ze ook alles volgen wat daar boven hun allemaal gaande is. Daar mogen we op een dag als vandaag best even bij stil staan…het had ook heel anders kunnen aflopen. Mag hopen dat de heren snel in hun eigen bedje mogen slapen.

10 thoughts on “Terug naar huis…

  1. @wendyhendrikse ja toch..! het heeft ook meer met de houding te maken die je aanneemt op je ava

  2. @wendyhendrikse weet ik.. daarom vind ik je ook zo leuk.. ik zal je toevoegen aan mijn listed.. πŸ™‚

Wat wil je kwijt?