Cambridge, dag 1…


Gisteren was dag 1 van mijn dieet. De shakes waren goed te doen, ze waren niet eens vies! Maar zo aan het einde van de middag had ik toch een slap gevoel. De thee kwam mijn neus uit en een zwarte koffie smaakte naar slootwater.  Eenmaal thuis zaten mijn mannen aan de tomatensoep met kaasbroodjes en ik hing slap van ellende met mijn hoofd op de tafel. Wat voelde ik me beroerd! Trillen, slap, acute buikloop noem maar op. Dit kon toch niet goed zijn? De soep kreeg ik amper naar binnen maar zou het binnenkrijgen dus neus dicht en achter elkaar naar binnen gooien. Dat mocht ook niet echt helpen om het rottige gevoel weg te krijgen. Op dat moment kon alles me gestolen worden en heb ik een ei gekookt en een schaaltje magere yoghurt erbij gegeten. Daarna voelde ik me een stuk beter!

Gelukkig mag ik dit maar 3 weken doen om daarna een korte tussenstop in te lassen. Vanmorgen niet kunnen laten om de weegschaal te ontwijken, het resultaat: 1.4 kg lichter…. daar doen we het voor, toch?

Vandaag dag 2!



Smeren!


Mauro heeft iets nieuws, hij smeert sinds een paar dagen alles door zijn haar, dus ook zijn yoghurt. Smeer het daar maar in!

We gaan nu maar even in bad.