Dag 12: Wat zit er in mijn tas…


Persoonlijk vind ik dit een leuk onderwerp in de 30 Days Challenge, ik heb namelijk een tassentik! Ik zie je denken, welke vrouw heeft dat nou niet?! Nou mijn moeder en zus hebben dat dus niet! :-) Mijn tassen hebben diverse kleuren en maten en ze komen bij de Hennes vandaan maar ook uit de Gucci-store… ze moeten iets hebben dat mij aanspreekt en vaak is dat het formaat!

Ze moeten groot zijn, ruim en lekker makkelijk om mijn schouder te hangen zijn, ze moeten hip zijn maar toch ook weer tijdloos, ze moeten waterdicht en makkelijk schoon te maken zijn, kortom een echte Wendy-tas dus!

Op dit moment gebruik ik deze lichtgrijze tas van leer met studs van Esprit, hier had ik ook een bijpassende portemonnee bij maar die was binnen een paar dagen helaas kapot, want een matching setje tas-portemonnee is natuurlijk wel heel sjiek.

Ik was wel een beetje blij toen ik mijn tas ging leeghalen om de inhoud op de foto voor jullie te zetten want het kan er echt een enorme puinhoop zijn, maar wat ik al schreef, het valt reuze mee! Maar Wen, wat zit er allemaal in je tas?  Hier komt de lijst:

  • mijn fleurige portemonnee gekocht op Terschelling
  • mijn LV- agenda
  • mijn zonnebril in koker
  • een toilettasje van Blond Amsterdam
  • borstel
  • haarlak
  • ponskaartje en afsprakenkaart van het ziekenhuis
  • wat papieren van het KDV
  • sleutels van kantoor

Echt heel netjes toch?



Dag 11: Broers en zussen…


Als het je allemaal officieëll bekijkt dan heb ik maar 1 zus, Evelyn, en zij is bijna 5 jaar ouder. Eef en ik lijken qua uiterlijk en stem enorm op elkaar, soms wel een tikkeltje eng. Vaak wordt Eef ook jonger geschat en daar moet ik dan hard om lachen, Eef ook omdat haar hele dag dan weer goed is! ;-) Vroeger was het leeftijdsverschil lastiger dan dat het nu is. Omdat onze ouders vaak aan het werk waren moest zij met haar kleine rottige zusje op stap. Altijd aan het handje van grote zus mee naar de manege of mee als zij met haar vriendinnen op stap ging. Ze heeft me vaak vervloekt! 2 dingen zijn me altijd bijgebleven die ik als kleine zus moest ondergaan. Op een dag zat een van mijn tanden los en Eef wist wel iets waardoor die tand er snel uit zou gaan. Een touwtje vastmaken aan de tand en de andere aan de deurklink en dan hard de deur open trekken… Het werkte! Maar ondergetekende huilde als een mager speenvarken! ;-)

Moeder met dochters...

Een mooi aandenken heb ik ook aan haar, op een dag gingen we van de manege terug naar huis. Ik moest fietsen en Eef zat bij mij achterop de fiets. Een paddenstoel van de ANWB maakte een einde aan dit leuke fietstochtje, ik knalde met scheenbeen en al tegen dat ding en mijn hele been lag open. Dat was de laatste keer dat ik me voor het karretje liet spannen.. hahah!!! :-) Nu we beide volwassen en moeder zijn is de band anders geworden. Soms zijn we het totaal niet eens maar echt zonder elkaar kunnen we ook niet. De familieband is hecht en we komen geregeld bij elkaar over de vloer. Ze is getrouwd met Olivier en heeft 2 schatten van kindjes, Annabel en Lennard.

Eef en een huilende Wen in Volendammerkostuum

Ik begon al met dat ik officieël maar een zus heb, maar er is nog iemand in mijn leven die ik als een echte zus beschouw en dat is Merel. Merel is vanaf kleins af aan heel vaak bij ons geweest en ik beschouwde haar als mijn kleine zusje. Alles wat Evelyn bij mij uitspookte kon ik dan weer mooi bij Merel uithalen. :-) Puistjes knijpen, plagen met vriendjes en met trots vertel ik jullie dat ik Merel geleerd heb wie het hardst kan …. boeren! :-) Merel is biologisch gezien mijn nichtje maar zo zie ik haar dus totaal niet!

Merel met Annabel...



Dag 10: Wat had ik vandaag aan…


Vandaag niet echt een spannend onderwerp van de 30 Days Challenge en zeker niet omdat ik dit onderwerp voor over een paar dagen nog een keer zie staan.
















Maar goed, wat had ik aan vandaag? Vanmorgen liep ik in mijn huispak (lees: trainingsbroek en t-shirt) een beetje te rommelen in huis pas na het middagdutje ging ik mij aankleden. Vandaag was dat een zwart tuniekje met gouden pailleten op de hals, een donkerbruine broek en afwisselend zwarte slippers of zwarte peeptoos met een sleehak.



Wees nou eens eerlijk, dit had je altijd al willen weten toch? ;-)



Kooktips?!


Ik ben mijn vader (zeer goede kok en dito slager) aan het overhalen om kooktips te geven op mijn site. Gewoon handige tips of recepten die iedereen makkelijk zelf kan toepassen maar waardoor je eten of je kookstijl zeker zal verbeteren. Nu is de beste man wat lastig over te halen, willen jullie mij daarom helpen door een reactie in het venster te zetten? Zo krijgen we hem hopelijk over de streep! Thanks guys!



Dag 9: Waar geloof ik in?


Geloof ik wel of niet en waarin geloof ik dan? Ik geloof in ieder geval in mijzelf, anders kan je jezelf niet recht aankijken in de spiegel. Met jezelf moet je immers verder. Verder geloof ik ook in mijn familie en vrienden. Als ze mij advies of raad geven dan zal ik daar zeker heel goed over nadenken.

Geloof ik? Dat weet ik niet. Alhoewel ik op een Christelijke school heb gezeten denk ik dat sommige dingen wel moeten bestaan. Wie of wat heeft het leven mogelijk gemaakt en ons gebracht waar we nu zijn? Toeval bestaat in mijn leven niet, het had dan zo moeten zijn. Zo denk ik ook over telepathie. Iets moet connecten met iets zonder dat we daar zelf de regie over in handen hebben. Al moet je over dat soort zaken niet te lang nadenken want dan draai je door.

Geloof jij? En waarin? Ben best benieuwd!



Dag 8: Een moment…


Een moment om even stil te staan bij iedereen die je lief hebt. Aan je naasten die helaas zijn heen gegaan. Hen waar je elke dag aan denkt en die je zo mist.
Vandaag een moment voor hun…



Dag 7: Mijn beste vriend…


Ben toch alweer een week onderweg in de 30 Days Challenge en eerlijk is eerlijk soms vind ik het best pittig. Vandaag ga ik schrijven over mijn beste vriend of vrienden…
Ik heb niet 1 beste vriend of vriendin, wel vrienden en vriendinnen maar niet 1 waar ik al mijn diepste geheimen mee deel. Wat ik persoonlijk wel heel leuk vind is dat ik nog steeds heel goed contact heb met een vriendin van de middelbare school, het is haar schuld dat ik al ruim 15 jaar naar As The World Turns kijk en dat ik fan werd van New Kids On The Block, vroeger hebben wij heel wat dingen ondernomen en meegemaakt en elkaar daarna een paar jaar uit het oog verloren totdat we elkaar weer tegenkwamen en rond dezelfde periode een zoon zouden krijgen. We bleken ook nog in hetzelfde dorp te wonen, de vriendschap werd weer hechter en we zien elkaar regelmatig.

Wie ik zelf als een soort van vriendin beschouw is mijn moeder, ze is de vrouw die ik echt dagelijks bel, soms wel meerdere keren per dag en ook vaak zie. Heb ook geen geheimen voor haar want moeders hebben alles door. Al hebben ze het niet altijd bij het rechte eind. :-)



Tijdens zwangerschapsgym ontmoette ik een dame waar ik ook nog heel veel mee optrek en regelmatig mee afspraak voor koffie en een bijkletssessie, haar zoon is precies een week later geboren dan Mauro en ook dat schept een band, ook zij was vroeger gek van The New Kids On The Block en ook met haar heb ik veel gemeen.


Mijn andere vriendinnen zie ik niet zo heel vaak, maar als we een afspraak maken om te eten of te shoppen dan is het gezellig, en ook al spreken we elkaar weken niet, dat is niet erg, we weten dat we er voor elkaar zijn en het is altijd gezellig!


Over het algemeen denk ik beter op te kunnen schieten met mannen. Veel van mijn directe collega’s zijn man en dat is altijd gezellig. Vrouwen onderling kunnen vaak wat kattig uit de hoek komen. Maar mijn directe vrouwelijke collega’s zijn top en we hebben een hoop lol samen. Wat de basis is van goed samenwerken!



Dag 6: Mijn dag…


Vandaag was een drukke en rommelige dag. Vanmorgen vroeg werd ik wakker maar echt fit was ik niet. De dag ervoor ging ik laat naar bed en was die dag ook al vroeg wakker. Ik had zin om flinke hakken aan te trekken dus trok ik mijn killerheels aan naar kantoor maar vandaag had ik ook mijn slimme dag dus nam ik (voor het eerst) een paar reserve schoenen mee. De killerheels bleven aan tot een uurtje of 13, daarna was het afgelopen.

Op het werk was het gezellig, de redacties waren vol, bijna compleet en het was lekker druk. We staan aan de vooravond van een nieuw radioseizoen en dat was te merken. De middag vloog redelijk snel voorbij en er was genoeg te doen. Voordat ik het wist was het tijd om mijn tanden te poetsen want ik had een afspraak bij de mondhygieniste.

19 uur en ik was eindelijk onderweg naar huis, mijn moeder belde om te vertellen dat Mauro niet helemaal in zijn hum was. Hij was stil en wilde naar mama, dus hup voetje iets dieper op het gas om snel naar mijn kleine mannetje te gaan. Bij thuiskomst lag hij op de bank en dat doet hij alleen als hij zich echt ziek voelt. Het duurde nog geen 5 minuten of hij moest overgeven. Het arme, kleine schaap!!! Gelukkig kreeg hij daarna meteen wat meer praatjes. We gingen met hem naar boven om hem lekker te douchen en om hem in bed te leggen. Het leek goed te gaan tot een half uurtje geleden, hij had in bed overgegeven… pyjama uit, bed verschonen en hup weer in bed. Ik had me een leuker thuiskomen voorgesteld maar sommige dingen heb je niet in de hand. Hopelijk voelt hij zich morgen een stuk beter! Nu nog even wat dingen afmaken en naar bed, dan zit de dag er weer op en gaan we morgen aan een nieuwe beginnen. Alvast een goede nacht allemaal!



Boulah kopt raak!


Van de voetballer Boulahrouz ben ik niet zo’n fan maar hier moest ik wel om lachen! Tijdens de warming-up voor zijn te spelen wedstrijd schiet meneer Boulahrouz een bal richting het presentatie duo van een Duits sportzender, de Duitse Barbara Barend kreeg de bal vol op het hoofd! Wat een voltreffer! Boulah heeft het goed gemaakt met de dame door haar een helm en een bos bloemen te geven. Netjes! ;-)

Kijk het filmpje voor de geweldige beelden! :-)



Dag 5: Mijn definitie van liefde…


Terwijl ik dit typ zit ik bij mijn lieve collega Hans Schiffers in de tuin aan het water en pieker ik me suf wat mijn definitie van liefde is. Zo hier te samen met mijn directe collega’s is ook een vorm van liefde. Elke dag deel je heel veel met ze en wederzijds. Persoonlijk zie ik dat ook als iets dat met liefhebben te maken heeft.

Dan heb je natuurlijk nog de liefde die je hebt voor je partner, kind en naaste familie. Die liefde is puur en eerlijk. Het zijn de mensen die alles van je weten en waar je je hele leven mee deelt, lief en leed.

Liefde voor dieren is er ook, de liefde die ik heb voor onze 3 katten is net alsof ik zorg voor kinderen, zo voelt het, als ze ziek zijn trek ik me dat aan, als ze een nacht niet thuis zijn kan ik niet slapen…

Persoonlijk denk ik behoorlijk romantisch te zijn, kan het niet zelf beoordelen maar ik denk het. :-) Deze opdracht van de 30 Days Challenge vond ik lastg. Liefde heeft veel vormen en maten en is iets dat gelukkig altijd zal blijven bestaan.

Heb het leven en je naasten lief! 