september 2nd, 2010
Dag 8: Een moment…
Een moment om even stil te staan bij iedereen die je lief hebt. Aan je naasten die helaas zijn heen gegaan. Hen waar je elke dag aan denkt en die je zo mist.
Vandaag een moment voor hun…
september 1st, 2010
Dag 7: Mijn beste vriend…
Ben toch alweer een week onderweg in de 30 Days Challenge en eerlijk is eerlijk soms vind ik het best pittig. Vandaag ga ik schrijven over mijn beste vriend of vrienden…
Ik heb niet 1 beste vriend of vriendin, wel vrienden en vriendinnen maar niet 1 waar ik al mijn diepste geheimen mee deel. Wat ik persoonlijk wel heel leuk vind is dat ik nog steeds heel goed contact heb met een vriendin van de middelbare school, het is haar schuld dat ik al ruim 15 jaar naar As The World Turns kijk en dat ik fan werd van New Kids On The Block, vroeger hebben wij heel wat dingen ondernomen en meegemaakt en elkaar daarna een paar jaar uit het oog verloren totdat we elkaar weer tegenkwamen en rond dezelfde periode een zoon zouden krijgen. We bleken ook nog in hetzelfde dorp te wonen, de vriendschap werd weer hechter en we zien elkaar regelmatig.
Wie ik zelf als een soort van vriendin beschouw is mijn moeder, ze is de vrouw die ik echt dagelijks bel, soms wel meerdere keren per dag en ook vaak zie. Heb ook geen geheimen voor haar want moeders hebben alles door. Al hebben ze het niet altijd bij het rechte eind. 
Tijdens zwangerschapsgym ontmoette ik een dame waar ik ook nog heel veel mee optrek en regelmatig mee afspraak voor koffie en een bijkletssessie, haar zoon is precies een week later geboren dan Mauro en ook dat schept een band, ook zij was vroeger gek van The New Kids On The Block en ook met haar heb ik veel gemeen.
Mijn andere vriendinnen zie ik niet zo heel vaak, maar als we een afspraak maken om te eten of te shoppen dan is het gezellig, en ook al spreken we elkaar weken niet, dat is niet erg, we weten dat we er voor elkaar zijn en het is altijd gezellig!
Over het algemeen denk ik beter op te kunnen schieten met mannen. Veel van mijn directe collega’s zijn man en dat is altijd gezellig. Vrouwen onderling kunnen vaak wat kattig uit de hoek komen. Maar mijn directe vrouwelijke collega’s zijn top en we hebben een hoop lol samen. Wat de basis is van goed samenwerken!
augustus 31st, 2010
Dag 6: Mijn dag…
Vandaag was een drukke en rommelige dag. Vanmorgen vroeg werd ik wakker maar echt fit was ik niet. De dag ervoor ging ik laat naar bed en was die dag ook al vroeg wakker. Ik had zin om flinke hakken aan te trekken dus trok ik mijn killerheels aan naar kantoor maar vandaag had ik ook mijn slimme dag dus nam ik (voor het eerst) een paar reserve schoenen mee. De killerheels bleven aan tot een uurtje of 13, daarna was het afgelopen.
Op het werk was het gezellig, de redacties waren vol, bijna compleet en het was lekker druk. We staan aan de vooravond van een nieuw radioseizoen en dat was te merken. De middag vloog redelijk snel voorbij en er was genoeg te doen. Voordat ik het wist was het tijd om mijn tanden te poetsen want ik had een afspraak bij de mondhygieniste.
19 uur en ik was eindelijk onderweg naar huis, mijn moeder belde om te vertellen dat Mauro niet helemaal in zijn hum was. Hij was stil en wilde naar mama, dus hup voetje iets dieper op het gas om snel naar mijn kleine mannetje te gaan. Bij thuiskomst lag hij op de bank en dat doet hij alleen als hij zich echt ziek voelt. Het duurde nog geen 5 minuten of hij moest overgeven. Het arme, kleine schaap!!! Gelukkig kreeg hij daarna meteen wat meer praatjes. We gingen met hem naar boven om hem lekker te douchen en om hem in bed te leggen. Het leek goed te gaan tot een half uurtje geleden, hij had in bed overgegeven… pyjama uit, bed verschonen en hup weer in bed. Ik had me een leuker thuiskomen voorgesteld maar sommige dingen heb je niet in de hand. Hopelijk voelt hij zich morgen een stuk beter! Nu nog even wat dingen afmaken en naar bed, dan zit de dag er weer op en gaan we morgen aan een nieuwe beginnen. Alvast een goede nacht allemaal!
augustus 31st, 2010
Boulah kopt raak!
Van de voetballer Boulahrouz ben ik niet zo’n fan maar hier moest ik wel om lachen! Tijdens de warming-up voor zijn te spelen wedstrijd schiet meneer Boulahrouz een bal richting het presentatie duo van een Duits sportzender, de Duitse Barbara Barend kreeg de bal vol op het hoofd! Wat een voltreffer! Boulah heeft het goed gemaakt met de dame door haar een helm en een bos bloemen te geven. Netjes! 
Kijk het filmpje voor de geweldige beelden!
augustus 30th, 2010
Dag 5: Mijn definitie van liefde…
Terwijl ik dit typ zit ik bij mijn lieve collega Hans Schiffers in de tuin aan het water en pieker ik me suf wat mijn definitie van liefde is. Zo hier te samen met mijn directe collega’s is ook een vorm van liefde. Elke dag deel je heel veel met ze en wederzijds. Persoonlijk zie ik dat ook als iets dat met liefhebben te maken heeft.
Dan heb je natuurlijk nog de liefde die je hebt voor je partner, kind en naaste familie. Die liefde is puur en eerlijk. Het zijn de mensen die alles van je weten en waar je je hele leven mee deelt, lief en leed.
Liefde voor dieren is er ook, de liefde die ik heb voor onze 3 katten is net alsof ik zorg voor kinderen, zo voelt het, als ze ziek zijn trek ik me dat aan, als ze een nacht niet thuis zijn kan ik niet slapen…
Persoonlijk denk ik behoorlijk romantisch te zijn, kan het niet zelf beoordelen maar ik denk het. Deze opdracht van de 30 Days Challenge vond ik lastg. Liefde heeft veel vormen en maten en is iets dat gelukkig altijd zal blijven bestaan.
Heb het leven en je naasten lief!
augustus 29th, 2010
Dag 4: Wat ik vandaag gegeten heb…
Dag 4 van de 30 Days Challenge is aangebroken en persoonlijk vind ik het onderwerp van vandaag niet echt interessant, wat zal het jullie nou uitmaken wat ik vandaag gegeten heb en nog ga eten… Maar goed ik doe ergens aan mee dus zal het jullie keurig doorgeven
Vanmorgen een heerlijk croissantje van Bakker Bart uit de oven met een plakje ham, wat geraspte kaas en een heerlijke latte macciato gemaakt door Chris, daarna was het haasten want we hadden gereserveerd bij Lovers om een rondvaarttripje te maken.
Toen we tegen 13.00 uur thuis kwamen was het tijd voor de lunch, 4 sesam crackers met Becel ligth. Het beleg was zoet dit keer, 2 met blauwe muisjes, 1 met chocopasta en 1 met 30+ kaas. Een flink glas Optimel erbij en de lunch was compleet!
Wat ik vanmiddag nog snack weet ik nog niet maar wel drink ik veel Bar le Duc met een vleugje citroen en dat is heerlijk! Vanavond gaan we Beef Shangai eten. Onder het motto #watetenwevandaag zijn jullie weer helemaal op de hoogte!
Vinden jullie het nog een beetje leuk om te lezen mijn 30 Days Challenge? Advies en tips zijn altijd welkom!
augustus 28th, 2010
Dag 3: Mijn ouders…
Vandaag gaat het in de 30 Days Challenge over mijn ouders, stoelriemen vast? Daar gaan we!
Mijn vader, Rob Hendrikse, komt uit 1946 en is de zoon van Evert Hendrikse en Dirkje Langelaar. Mijn opa Evert was slager maar had ook een fabriek in Hilversum waar hij truien maakte. Mijn oma,Dirkje, was huisvrouw en werkte, waar nodig, mee in de slagerij waar het gezin Hendrikse boven woonde. Toen mijn vader 16 jaar was overleed mijn opa. Daar sta je dan als 16 jarige jongen met nog een jongere broer en zus. Wie gaat nu het geld verdienen thuis? Mijn vader nam de slagerij van opa over, samen met oma, en ging daarnaast ook nog naar school om zo het slagersvak onder de knie te krijgen. De familie Hendrikse woonde aan de Bussumse Landstraat en hadden zeer leuke buren… de familie Kok. De familie Kok bestond uit Jan Kok, Riekje Sievers en hun 2 dochters, Wilma en Hannah. Jan Kok had naast mijn opa Evert een melkhandel van de OVV. De kinderen van beide families groeiden vanaf jongs af aan samen op en zo gebeurde dat Hannah(1949)(mijn moeder)een relatie kreeg met mijn vader. Mijn ouders kennen elkaar al vanaf hun 3e levensjaar. Ze trouwden en werkten samen in de slagerij. De slagerij Rob Hendrikse was/is toch wel een begrip in Gooi en omstreken. Mijn ouders hebben 43 jaren heel hard gewerkt en het gemaakt tot wat het is. Een zeer bekende en goed lopende slagerij. 5 jaar geleden hebben ze het verkocht en nu genieten ze van hun pensioen.
Wat kan ik verder vertellen over mijn ouders, ondanks dat ze vroeger niet veel thuis waren kon ik wel altijd bij ze terecht als dat nodig was. Ze waren soms best streng maar ze leerden mij ook om van alles te respecteren. Op zaterdagen was het altijd boodschappen doen, stoffen, stofzuigen, de hond uitlaten en op latere leeftijd kon, nee, moest je meehelpen in de slagerij. Biefstukken inpakken voor de horeca, toonbankkaartjes schoonmaken, de keuken schoonboenen, en nog veel later was het klanten helpen, snijmachines schoonmaken en ga zo maar door. Geen excuus, gewoon helpen! 
Wat ik niet snel zal vergeten zijn de eeuwige zomervakanties naar Oostenrijk waar we heel veel gewandeld hebben door de bergen. Niet altijd mijn favoriete bezigheid maar nu ik ouder ben kijk ik daar graag op terug.
De band tussen mijn ouders en mijzelf is heel sterk. Ze wonen in hetzelfde dorp en ik spreek ze meerdere keren per dag en zie ze ook bijna dagelijks. We gaan zelfs regelmatig met zijn allen op vakantie. Het is tegenwoordig bijna uniek om geen gescheiden ouders te hebben en daar ben ik ook erg blij om. Ik hoop dat ik nog heel lang van ze mag genieten want een leven zonder mijn ouders kan ik me niet voorstellen. Pap en mam, ik hou van jullie! xxx
augustus 27th, 2010
Dag 2: Mijn eerste liefde…
Jemig wat een onderwerp, dit gaat nog lachen worden. Mijn eerste liefde? Die had ik al op de lagere school. Ik zat in Bussum op de Prins Willem Alexanderschool en daar zat voor mij toen maar 1 leuke jongen in de klas: Herman Knevel (ja, de zoon van …) Herman was een aardige jongen, beetje druk en deed altijd wel iets grappigs en woonde tegenover mij in de straat. Volgens mij is hij ook de eerste waar ik stiekem mee gekust heb. Hahaha!!! Het is gelukkig anders gelopen daar ik anders nu de schoondochter van was geweest. Na Herman zijn er nog veel leuke mannen voorbij gekomen in mijn leven. Persoonlijk vind ik het niet kunnen om die namen nu hier neer te zetten dus zal ik het jullie besparen.
Nu heb ik 2 mannen in mijn leven waar ik niet meer zonder zou kunnen, Chris en Mauro! Chris leerde ik ruim 6 jaar geleden kennen toen ik in Soest werkte. Ik was weer eens aan de lijn maar moest een nieuwe weegschaal kopen. Daarvoor ging ik naar de plaatselijke elektronicawinkel waar mijn toenmalige collega wel iemand kende die ik namens haar de groeten moest doen. Dat deed ik braaf maar we hadden zo’n lol in de winkel dat ik hem een leuke gozer vond. Die collega stuurde hem een sms dat ik hem wel leuk vond en zo kregen we wat contact… na een maand trok hij zo ongeveer bij me in en nu zijn we 6 jaar verder en hebben we een zoon. Het leven kan raar lopen!
augustus 26th, 2010
Dag 1: Stel jezelf voor…
Daar gaat ie dan, dag 1 van de 30 Days Challenge. Vandaag is de opdracht om mezelf aan jullie voor te stellen. Hier typt, Wendelyn Jennifer Hendrikse, geboren op 27 april 1977 in het Majella Ziekenhuis te Bussum, dochter van Rob en Hannah Hendrikse, zusje van Evelyn Hendrikse, op een woensdagochtend rond 6.30 uur. Niet handig voor mijn ouders want woensdag is gehaktdag en mijn ouders hadden een slagerij. Ik groeide op in het mooie Bussum waar ik tot mijn 16e woonde (daarna gingen we naar Huizen) en waar ik ook naar school ging. Eerst de Prins Willem Alexanderschool en later de Fontein Mavo. Na de Mavo heb ik een jaar Schoevers gedaan in Utrecht en vanaf mijn 17e ben ik begonnen met werken. Eerst bij mijn ouders (waarover van de week meer) in de slagerij en vanaf mijn 19e in de media. Mijn 1e echte mediabaan was als receptioniste bij John de Mol Produkties in Hilversum waarna ik verder doorging als John zijn junior secretaresse, daarna bij de Holland Media Groep (het huidige RTL) ben gaan werken, Holland Media House, AV Job Recruitment, IdtV en nu sinds 3 jaar bij de AVRO. Mocht ik een tijdje geen baan hebben dan was de slagerij van mijn ouders een prima uitvalbasis. Het was er hard werken maar ook heel leuk. Dankzij de slagerij ben ik misschien wel zo zelfstandig geworden en leerde ik al op jonge leeftijd om mijn eigen boontjes te doppen.
Op mijn 18e kreeg ik een relatie met een leuke jongeman waar ik op mijn 19e een appartementje mee kocht in Bussum. Met hem heb ik ruim 6 jaar samengewoond. Na deze relatie ben ik even vrijgezel geweest en heb ik veel leuke dingen gedaan. Op een dag ontmoette ik Chris waar ik nu alweer ruim 6 jaar mee samen ben en waarmee ik een prachtige zoon heb. Mauro Sergio van 3. Dit was in een redelijke notendop mijn introductie. Op naar morgen waar ik nog meer overmezelf ga vertellen.
augustus 25th, 2010
30 Days Challenge…
Op de website van Serena zag ik iets leuks, waar ik wel even over heb zitten twijfelen, de 30 Days Challenge. 30 dagen achter elkaar iets persoonlijks over jezelf bloggen. Het is hier redelijk persoonlijk tot op zekere hoogte maar ik vind het wel leuk om te vertellen over mijn verleden, mijn ouders, familie, etc. etc. De komende dagen ga ik schrijven over:
Day 01 – Introduce yourself
Day 02 – Your first love
Day 03 – Your parents
Day 04 – What you ate today
Day 05 – Your definition of love
Day 06 – Your day
Day 07 – Your best friend
Day 08 – A moment
Day 09 – Your beliefs
Day 10 – What you wore today
Day 11 – Your siblings
Day 12 – What’s in your bag
Day 13 – This week
Day 14 – What you wore today
Day 15 – Your dreams
Day 16 – Your first kiss
Day 17 – Your favourite memory
Day 18 – Your favourite birthday
Day 19 – Something you regret
Day 20 – This month
Day 21 – Another moment
Day 22 – Something that upsets you
Day 23 – Something that makes you feel better
Day 24 – Something that makes you cry
Day 25 – A first
Day 26 – Your fears
Day 27 – Your favourite place
Day 28 – Something that you miss
Day 29 – Your aspirations
Day 30 – One last moment
Zo, dat is geen kattenpis of kattepis, vanaf morgen, hier op deze website, come and join me!
